Mamma

Svipt sjóninni
sit í myrkrinu
herbergið steinlagt
fullt af gildrum

smellast á blinda fingur
gamlar refsingar
beinahendur rífa
í þykkt hárið

Þreytan yfirbugar
en hvergi næði
vatn flæðir
um skáhallt gólfið

Hvenær lýkur
refsivist fangans
Hvenær tekur
himnaríkið við

Öðru hvoru glittir
í ljósrönd
Upphefur vonina
eina lífsviljann