Lengi lengi lengi ..áreiðanlega eins lengi og ég man þá hefur myrkur umlukið hugann. Stundum er það svo svart að ekkert gagn er að því að þreifa sig áfram, hyldýpið er nánast áþreifanlegt. Hjálpin hefur helst verið að hafa alla hluti eins og passa mig að ætla mér ekki um of. Forða mér úr hringiðu og umgangi heimsins. Það er gott.
En stundum verð ég líka þreytt á því. Ég kem eiginlega ekki orðum að þessu. Ég er ekki einu sinni þessi fjölskyldumanneskja eins og mér sýnast margar vera. Maður sér ömmur alveg jesúsa sig í bak og fyrir og passa ömmubörnin út í eitt, baka sautján sortir og bjóða í kaffi og mat hægri -vinstri. Jú mér finnst reglulega gaman þegar börnin mín koma í heimsókn en ég passa nánast aldrei barnabörnin né býð í mat. Ég hef eytt óhemju tíma í að nánast bíta af mér ættingjana - ég bara get ekki svona samskipti. Vinkonur hef ég yfirleitt ekki átt og nenni ekki saumaklúbba standi. Fólk fussar yfir Facebook, held meira að segja að einhver leikhópur sé með svoleiðis diss á fjölunum og menningarvitarnir halda ekki vatni. FB er samt ógeðslega fínt fyrir fólk eins og mig, ég er aðeins í skárri tengslum við mitt fólk og "vinirnir" eru í hæfilegri fjarlægð - lokaðir í tölvunni og ég slekk bara á þeim geti ég ekki meir.
Stundum þegar ég horfi inn á við finnst mér ég standa á barmi hengiflugs og þar sé best að hreyfa sig sem minnst. Ég fari hreinlega framaf brúninni. Ég hefði þurft fyrir árum að reyna að vinna í ýmsum erfiðum málum æskunnar, ég er svo heppin að hafa getað náð að bæla sumar minningarnar niður, ég veit alveg hvað gerðist en rifja ekki upp smáatriðin. Ég get það ekki. Samt hefði ég þurft þess hefði ég átt að eiga eðlilegt samband við krakkana mína. Núna er staðan sú að annar eftirlifandi sonurinn talar ekki við mig. Mér finnst að hann eigi þá að ráða því, hafa það val. Ég sakna hans hinsvegar alveg hræðilega. Hann er m.a. reiður við mig út í einhver fortíðaratvik sem ég er búin að grafa í kolli mínum eins og allan hinn viðbjóðinn. Ég get bara ekki farið að "muna" þá kemur svo mikill óþverri með. Ég hendi mér áreiðanlega beint í sjóinn fái ég ekki frið fyrir minningunum. Ég verð að loka á þær, ég verð.
Oft óska ég þess að sofna bara, hvílast þar til ég kemst yfir í næsta heim, veröld sem er laus við sársaukann - þennan hræðilega sársauka. Öll svikin, öll tárin og alla sorgina.

Best að halla sér ögn hjá hvolpinum....

Hérna heima hef ég auðvitað sambýlismanninn og svo dýrin mín, dýrin mín gefa mér helling en á móti þoli ég illa ef eitthvað er að þeim hjartans vinunum mínum. Núna er Doddi minn með skerm, hann er með sár á framfæti - í krikanum- og það verður að gróa . Hann þvær sér af krafti en nær bara innan í skerminn, sofnar svo sæll og glaður og telur sig alveg hreinan.

Ísland í dag var uppspretta tára og gæsahúðar. Rosalega stóð þessi kona sig vel við að bjarga pabba sínum !
Við erum enn að þrælast í ræktinni- ég og kallinn. Höfum náð ágætri færni og finnum mikinn mun á okkur. Það er þó ekki laust við að vöðvar verði aumir og þreyttir svona fyrst. Í dag gengum við rösklega á bretti í 40 mínútur.

Við ræddum í dag gildi góðs sambands milli para/hjóna. Hjá okkur er þetta þannig að við erum hvors annars besti vinur, Herra Sigurbjörn varaði fólk við að setja maka sinn undir sama mæliker og menn mæla önnur lífsgæði. Hann varaði við að fólk væri að uppdeita makann eins og það gerir með tölvuna eða bílinn. Hann vissi hvað hann söng. En ég sé það sífellt betur að ég hefði átt að hinkra eftir þessum manni áratugum fyrr. En það er ekki málið núna.

Jiminn
ætlaði að skrifa einhvern helling í viðbót en ég bara er svooo syfjuð...kallinn varð að sæta færi til að kyssa mig bless- ég geispaði svo mikið haha

Þá er ég enn hér. Bloggið heldur greinilega sínum sjarma í mínum bókum enda bloggaði ég löngu áður en það varð tíska. Á þessu bloggi og einhverntímann á bloggcentral líka en þar kunni ég ekki við mig. Hér er ágætt að vera hinsvegar.
Ég er alltaf smá trufluð af harðsperrum, í einhverjum undirliggjandi vöðvum sem aldrei hafa greinilega verið notaðir að neinu viti hohohoho.....
Við förum alla virka daga...í ræktina og okkur finnst gaman og það er gaman. Kemur á óvart hihi...ekki hélt ég að við ættum þetta eftir.
Ég hef lítið farið í aðra vinnuna undanfarið, ég hef haft mikið að gera. Ekki endilega heldur sátt með verðlagsnefndina á vinnustaðnum. Þeim veitti ekki af hraðkúrs í markaðsfræðum !
Nenni ekki að tala um það og nenni ekki að hugsa um það.

Hjalti er súperstar. Hann er svo svakalega flottur að það er ómennskt.Ég er svo ánægð með hann !!

Það er fullt meira í fréttum en það snýr allt að kisum, hundi og leigubílum. Ekki áhugavert efni og ég er farin :)

liklega á þriðjudagskvöldið.
en það var ekkert merkilegt svosem.
núna er ég þó komin það mikið niður á jörðina eftir þetta kvöld að ég tel mig geta bloggað um málið. Í kvöld sá ég frétt á mbl.is um aðgerðir lögreglu og viðbrögð við ofsaakstri og með fylgdi myndskeið tekið úr lögreglubíl. Myndskeiðið var eftirförin á eftir Himma. Hjartað lak niður- rosalega var þetta sárt og erfitt að horfa á.
Enginn heima nema B sem var mikið upptekinn í tölvunni.

Ég skrifaði einhver orð á moggabloggið mitt. Þau standa þar enn en viðbótin er efst. Ég hringdi auðvitað í Steinar og hann heyrði að hans frú var ansi brugðið. Hann reyndi að hringja upp í mogga, ég bað hann ekkert um það. En hann náði ekki sambandi þannig að hann ók uppeftir og náði í ungan mann á planinu sem stökk inn og lagaði þetta. Myndskeiðið hvarf strax af vefnum.

En mikið er vont þegar manni er hent svona niður á jörðina.

Ég var heldur kannski ekkert í besta ástandinu til að taka þessu- alveg hundlasin með flensuskít sem ég má ekkert vera að að fá núna.

Einkaþjálfari og fitumæling á morgun.

Guð geymi Himmann minn

Æj..hann hefur verið i huganum alveg fastur núna, ég sakna hans svo hroðalega mikið og er svo ósátt við að sjá þennan strák ekkert meir. Ég var í grínumræðu við Tóta vin minn og einhvern félaga hans um daginn um Bolungarvík, þar bjuggum við. Þá fór ég að hugsa um Himma í Bolungarvík og Ragga hennar Boggu sem bjó rétt hjá. Báðir þessir drengir eru látnir, létust báðir þann 19 ágúst en sitthvort árið.
Stundum er ég svo leið á að líða svona.

Nú er ég að hlusta á vin minn, Bjarna Karlsson í Laugarneskirkju, messa og mig langar allra mest til messu núna.
Alveg grínlaust þá sit ég hér og þurrka tárin, ég ætla að reyna fyrst ég er hvorteðer svona léleg að hlusta á upptökuna af messunni sem Bárður vinur minn setti á disk fyrir mig. Hann reyndi að laga upptökuna aðeins til fyrir mig.

Strákarnir eru komnir heim, báðir. Í gær voru þeir að rifja upp eitthvað gamalt og hlógu eins og vitlausir . Þetta minnir svo á gamla tíma. Það sem þessir krakkar voru oft skemmtilegir hahaha. Þau eru best.
Nú er janúar að verða liðinn, þetta er einn sá alfyrsti sem mér fannst ekki leiðinlegur. Hjalli kláraði "sína skuld" 19 janúar og er núna skuldlaus við samfélag okkar mannanna. Það verður hinsvegar ekki sagt um þessa menn sem stálu öllu bakdyramegin úr bönkunum. Ef þeir hefðu stolið einhverju álíka og Hjalli minn þá væri íslenska samfélagið í mun betri málum, skulduðum sáralítið.
Mín von og trú er sú að Hjalti minn nái að halda sér á beinu brautinni núna. Hann hefur alla burði til þess. Hann er kominn í ökunám og fer í ræktina, dró meira að segja mömmu sína og Steinar með. Hann spilar líka orðið vel á gítar og hefur rosa gaman að því. Hann er hjá tannlækni og er að láta laga brosið sitt. Sjáið bara hvað hann er mikið duglegur !

Jæja nú ætla ég að fara í sófann og eiga meira bágt þar og svo ætla ég að rísa upp sem fuglinn Fönix og bíða næstu sorgarniðursveiflu. Þær koma orðið með lengra millibili.
Guð geymi Himma minn og alla aðra gaura sem voru eins og hann.

Ég sótti skurðarbretti inn í skáp og Rómeó fór inn í skápinn að skoða sig um. Ég skar laukinn og gaf honum auga þar til ég sá hann kominn út á gólf.
Ég loka skápnum.
Eftir smástund fór Rómeó að klóra í hurðina og reyna að opna hana.
Ég opna skápinn og út kemur hneykslaður Tumi.

og heilmikið um að vera.
TumiTígur átti tíma í morgun hjá dýró og við sóttum hann um tvöleytið, alveg vankaðan en voða feginn að sjá okkur. Hann hélt að honum væru allir vegir færir og reyndi að leika með músina sína þegar hann kom heim.Hann reyndi að komast upp á borð þar sem kisumaturinn er (Keli æti hann á gólfinu) og steinlá á gólfið. Tvisvar. Grey kallinn, ég bjó um hann í sófanum og hann lá rólegur meðan ég klappaði honum -hann er annars ekki týpa sem vill láta klappa sér. Þetta gekk þar til hann sá Rómeó með músina hans og þá vildi hann komast að ná í músina ...mamma hjálpaði og þá gat hann sofið aðeins meira, á músinni með vangann. Hann er eigingjarn á dótið sitt haha
Svo hefur hann ranglað um og skilur ekkert í þessu veseni á sér. Á bloggi Jens þá sá ég að hann var að birta myndir af kisum sem sofa á undarlegum stöðum, ég flissaði að þessu og fór svo fram. Þá fann ég Tígurinn sofandi klofvega ofan á rörinu í búrinu. Rörið er utanáliggjandi. Það liggur innan við músavegginn sem er opinn að innanverðu eftir músarannsóknir veturinn sem við fengum Rómeó. Þegar við gátum bara alls ekki veitt mýslurnar og urðum að fá fagkött í málið. Ég náði mynd af Tígrinum. En nenni ekki að tengja myndavélina haha ...letidrusla sko haha
Rómi rekur svo á eftir mér núna, ég á að koma að sofa. Hann hefur meiri áhuga á að sofa hjá mér heldur en Steinar hahaha....(Djók!)
Ég keypti mér gamla prjónavél í fyrrakvöld og nú hafa tvö kvöld farið í að reyna að læra á hana en lítið gengið. Smá árangur samt sko, þetta er í áttina.
Spurning um að lesa betur manualana og reyna svo þriðja kvöldið.
Nú er Rómi búinn að galdra í mig syfju og þetta er mun fyrr en ég er vön að fara að sofa.

eða kannski bara felublogg ? Nei nei ég er nú að spauga, það er engin ástæða til þess. Það er þó alltaf möguleikinn að læsa færslum.
Ég fékk nefnilega skammir fyrir að finna að með son hér að neðan.
Það er nú reyndar alveg nýtt að "hann" lesi blogg en jæja, látum það liggja milli hluta.
Það er hrollur í okkur gamla, það er hífandi rok hér á nesinu...

Kettlingur leikur sér að platmús á gólfinu. Hvutti horfir út í rokið og stóri kisi er búinn að hjúfra sig niður til að sofa

Ég er enn ekki búin að klæða mig, sit hér og horfi út með hvutta.

Fólk er enn að yfirgefa moggablogg og nú er Jóna Á að fara- ég mun sakna pistlanna hennar um Ian. Ég er hinsvegar löt að elta og þess vegna geri ég ekki ráð fyrir að neinn elti mig hingað. Þeir sem það gera mega þó kvitta hér nú og líka njósnararnir hahahaha

Ég man sjaldnast það sem mig dreymir en nú man ég að mig dreymdi Guðmund bróður minn sem ég hef btw aldrei hitt. Hann ætlaði að stökkva burt og vildi ekki tala við mig en ég náði að tala hann til og spjallaði við hann. Ég var um leið að vesenast með einhverjar gardínur....Undarlegur draumur !

sem betur fer, það var nú ekki eðlilegt í gær hvað ég var syfjuð.
Svo er ég að vinna mun lengur fram í nóttina í nótt þannig að ég verð gáfuleg hohoho...
Steinar minn steinsefur inni, ég sætti færis áðan þegar hann skrapp á klóið, beið eftir honum við dyrnar og sagði til hamingju með daginn þegar hann opnaði. Hann horfði alveg ringlaður á mig, þáði samt koss þó að svipurinn benti klárlega til annars. Hann hélt áreiðanlega að hann væri búinn að sofa allt of lengi - það væri kominn 13 apríl haha. Svo skýrði ég málið og honum létti stórum og fór inn að lúlla meira. Keli og Tumi fóru með honum...annar malaði rosa mikið og þið megið giska á hvor gerði það.

En í gær þá fór ég á kyrrðarstund í Laugarneskirkju eftir langt hlé. Það var ofsalega notalegt. Hjalti var þar við störf meðan hann afplánaði restina á Vernd. Hann heldur áfram þar á meðan hann er atvinnulaus. Það er nákvæmlega alveg sama við hvaða starfsmann maður talar, allir tala ofsalega vel um Hjalta...ég upplifði í gær að vera svo hreykin af honum og það hefur yfirleitt ekki verið þannig því miður, ég elska hann í ræmur en hann hefur ekkert alltaf verið góður eins og hann á að vera. Núna er ég að sjá Hjalta sem ég hef ekki séð í mörg mörg ár.

Það er yndislegt
Ég hitti líka óvænt prestinn í Bessastaðakirkju, Hans Guðberg. Hann kom til mín og heilsaði. Hann var ráðgjafinn hans Himma 2001 þegar Himmi var á Stuðlum. Hann kom í jarðarförina hans.Nú ætla ég að skoða betur hvenær eru messur og kyrrðarstundir í Bessastaðakirkju. Sr Bjarni er líka að fara í framboð sko !  Honum eins farið og flestum sem kynntust Himma, lögreglumenn, fangaverðir og aðrir báru honum alltaf vel söguna enda var hann alltaf góður. Aldrei með hroka, frekju eða ofbeldi gegn neinum. Ég má þakka fyrir að hafa bara góðar minningar um hann þrátt fyrir vesenið á honum..

Ungi maðurinn sem slasaðist svo mikið fyrir austan er látinn. Það hefur líklega verið líkn. Guð geymi hann og styðji fólkið hans í þessum erfiðu sporum.

er orðin svo þreytt að ég meika þetta varla sko...
ætlaði bara að tala um þetta. Ég les oft pistla og prédikanir hjá Erni Bárði presti í Neskirkju. Nú var ég að lesa þar líkræðu um konu, tvö börn missti hún strax eftir fæðingu og tvö uppkomin! Hvað er eiginlega málið með svoleiðis ? og hvað er ég þá að kvarta...? þessi kona átti fimm börn eins og ég en átti bara eitt eftir sko...
Ég upplifði mikla gleði og stolt í dag, með Hjalla minn í kirkjunni.
Segi ykkur það betur seinna....get ekki meir  zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

eða eitthvað.Ég hangi heima eins og sprungin blaðra og veitti mér þó ekkert af að fara að keyra eitthvað meira inn á bílinn. Hjalti flutti inn í gær og dagurinn fór í það að taka mitt dót úr herberginu og koma hans fyrir, hann kom sínu fyrir sjálfur. Hann fór að vinna í gær og í dag, þrátt fyrir að hann sé bara í launalausu sjálfboðastarfi þarna í kirkjunni. Hann kann vel við sig þarna blessaður.

Þetta gengur vel en samt er í mér einhver kvíði. Yngri bróðirinn virðist halda að allir eigi að ganga undir honum og skaffa honum alla hluti upp í hendurnar, sníkir miskunarlaust tóbak af eldri bróður sem hefur auðvitað engin tök á að sjá honum fyrir þessu en virðist ekki kunna við að segja nei. Hrædd um að þarna sé að krauma uppúrsuða framtíðar, að vísu ætlar Hjalli að hætta að reykja og það líst mér vel á.

En ég veit ekki hvað er að mér, er bara endalaust syfjuð, einbeitingin í vaskinum...fór til dæmis áðan inn á bað til að klæða mig. Í staðinn tíndi ég upp allan suðuþvottinn í bala, uppúr körfunni kom hlussu kónguló og ég setti balann í sturtuna og drekkti kvikindinu. Ég er enn í náttkjólnum en suðuþvotturinn er kominn í vélina og hún byrjuð að þvo....ég þarf að gera töku tvö til að komast úr þessum náttkjól.

TumiTígur á að mæta hjá dýró á mánudagsmorguninn...kallanginn...Hann fékk nýja ól í gær og mús sem hann leikur sér linnulaust með. Hann fékk líka tvo bolta. Þegar ég henti boltunum þá hljóp hann af stað en snaaarbremsaði...ískr.....svo sat hann og hugsaði. Þá hljómar nýja bjallan allt öðruvísi en sú gamla og þetta setti strákinn alveg í kerfi. Maður er nebblega ekkert vitlaus kisustrákur.

Mamma hans og Æva systir hans eru horfnar af vef Kattholts, ég er að vona að það þýði að einhver hafi ættleitt þær ..kisugreyin. Ævar alveg yndisleg malrófa..vildi óska að ég hefði getað haft hana líka en Rómeó er hreint ekkert hrifinn af svona smáköttum og er núna nýbúinn að sættast við TumaTígur litla bróður ....

Ég ætla aðeins að fresta þessu sem ég ætlaði að skrifa um fyrstu dagana eftir að Himmi dó...Ég treysti mér ekki alveg í það í bili, er búin að vera með myllustein bundinn í hjartað í nokkra daga. Sorgardýfu eða hvað maður ætti að kalla þetta. Svo veigrar maður sér við að tala um það, hrædd um að fólk fussi og sveii enda komið á þriðja ár síðan hann dó. Málið er að maður er sífellt að læra að lifa með þessu en vill alls ekkert lifa neitt og alls ekki með þessu.

Ég var heppin í gær.
Ég hitti alla krakkana mína :) og Patrek ömmusinnarstrák...og klikkaði á að taka mynd ...ég auli.

Þetta er ekki gáfulegt. Hehehe engar áhyggjur annars af mér, það þarf ekki.
Ég hef ekki setið algerlega aðgerðalaus þó ég hafi ekki mikið tjáð mig. Undir lok árs kom í ljós eitthvað heilsufarsvesen og í blóðprufum tengdum veseni eitt kom í ljós vesen nr tvö. Þannig að árið 2010 fer í eitthvað læknastúss á sjálfri mér sem er reyndar ekki algengt. Þetta er ekkert alvarlegt þannig, helst til friðs með meðulum og það er nóg, þarf að vísu að taka þessi meðul alla æfina en skítt með það bara. Nenni ekki að pirra mig á þessu. Er samt smá stressuð yfir að kannski kostar þetta handlegg (með hverju prjóna ég þá?) eða fót (það má ekki vera bensínfótur!). Steingrímur stórvinur minn hefur verið duglegur að róta í allskonar dóti svo maður þurfi nú áreiðanlega að borga slatta meira fyrir að vera til. Þetta er svona sjálfstæðisskattur.
Og hann varð til þess að taxtinn var hækkaður á stöðinni og ég fór með minn bíl eftir fimm daga umhugsun. Nú gat ég ekki gert eins og í fyrra, sleppt annarri hækkuninni og farið bara í þá seinni.
Ég er enn að prjóna og selja lopapeysur, sel þær allar beinni sölu. Mér finnst prjónafyrirtækin svína svo á prjónakonunum, taka peysurnar fyrir svo lítið og selja þær svo dýrum dómum ! Ég prjóna líka ýmislegt annað er lopapeysur, hef gert peysur úr ullarbandi sem ekki stingur en það er ekki hagkvæmt að gera, slíkt band kostar miklu meira en lopinn þannig að minna verður eftir hjá mér sjálfri.
Ég fékk í hendur diska með útför Himma og er að safna kjarki í að hlusta á þá.....finn ekki alveg hugrekkið enn til þess.
Nú ætla ég amk að gera hlé, ég á eftir að skrifa það sem ég var að hugsa um áðan. Hvernig ég lifði fyrstu dagana af í ágúst 2007....

Kem aftur, kem alltaf aftur !

Stundum nenni ég ekki inn á mbl síðuna mína, mér finnst ég vera meira prívat hérna megin. Það er svo kannski tóm della, ég skal ekki segja.
Núna er ég í dekurdeildinni, kallinn er að elda. Það gerir hann ekki oft en hann eldar góðan mat blessaður. Við erum eitthvað föst í kynjahlutföllunum hérna bara.
Ég ætlaði svo sem ekkert að skrifa neitt mikið
Mér finnst ég merkilega öflug...fékk diska með útförinni í vikunni og gekk frá þeim í skápinn hans Himma. Til þess að setja þá á fyrirfram ákveðinn stað þá þurfti ég að taka upp borðana hans sem voru á krönsunum sem bornir voru til grafarinnar með Hilmari. Ég skoðaði þá svolítið og táraðist svolítið, gekk svo fallega frá þeim aftur og lokaði skápnum, hengdi engilinn á hurðina og fór að gera annað.
Ég hef fylgst með , eins og aðrir, þessum hræðilegu atburðum á Haiti...manni er alveg orða vant. Okkar fólk stendur sig með sóma en ég ber í brjósti áhyggjur um afdrif þeirra þegar þau koma heim. Það þarf að halda fast utan um þau.
Þetta er nóg blogg í bili.
Endilega látið vita af ykkur hér fyrir mig, sama hvort þið þekkið mig eða ekki...það tekur enga stund

Hann er að byrja að prófa að skreppa aðeins út í garð. Hann minnti mig á mannabarn áðan, hann mjálmaði og vældi þar til ég fór að horfa á hann. Þá stökk  hann montinn upp í gluggann og út, og til baka aftur. Kom svo hróðugur til mín. Það var greinilega að ég átti að sjá hvað hann er klár.
Hann er æðislegur kettlingur hann Tumi minn.

Rómi hnerrar og hnerrar. Hann hefur náð sér í kvef sem ætlar að vera þrálátt í honum ...

Við fórum í jarðarför í gær. Gamall vinur okkar, fæddur 55, lést eftir baráttu við krabbamein. Kallanginn. Sr. Bjarni jarðsöng og gerði það vel.

Ég er ánægð með að eitthvað er verið að gera í sambandi við lánin hjá fólkinu. Rosalega er ég orðin ósátt við Tryggva Herbertsson..hann minnir mig á höggorm orðið...ég sem hélt að þetta væri svo klár maður !

nú hef ég þetta ekki lengra, ég hef verið meira og minna andlaus eftir hörmungarfréttirnar að vestan með Júlla hennar Ásthildar minnar
Best að setjast við og prjóna svolítið...